|  ۷ دی ۱۳۹۴
درس های شرح منظومه

درس های شرح منظومه

شرح منظومه حکیم سبزواری یک کتاب جامع در مبحث الهیات شامل ابهیات بالمعنی الاعم، الهیات بالمعنی الاخص، طبیعیات و اخلاق است. در میان تصنیفات حکیم، ابیات ایشان در حکمت الهی و مباحث مرتیز با آن(۱۰۴۹ بیت) تحت عنوان منظومه شناخته می شود. همچنین شرح جامع او بر همین ابیات، به شرح منظومه، در نزد اهل حکمت شناخته شده است.
این کتاب مجموعه تقریرات دروس حضرت علامه آیت الله سید رضی شیرازی می باشد که از دوره های مکرر تدریس شرح منظومه ایشان پیاده شده و به حیلت طبع متحلی شده است.

عنوان کتاب: درس های شرح منظومه حکیم سبزواری
مولف: حاج ملا هادی سبزواری قدس سره
شارح: آیت الله سید رضی شیرازی
ویرایش و تنظیم: فاطمه فنا
تعداد صفحات: ۲۳۰۳ص
قطع کتاب: وزیری
نوع جلد: جلد سخت
موضوع: فلسفه اسلامی، منطق

 

خلاصه ای از بیوگرافی آیت الله سید رضی شیرازی به زبان شخص ایشان:

۱۹mweb694dcd8d-6451-48f7-abfb-50c1f532b5c6جناب آقای شیخ محمد تقی آملی ، صاحب حاشیه بر منظومه ، صاحب دوره کتاب مصباح الهدی و تالیفات دیگر . هفت سال به درس خارج فقه ایشان می رفتم که خودمان این درس را پیش ایشان تاسیس کرده بودیم ، برای درس می رفتیم منزلشان که چهار راه حسن آباد ، کوچه کلانتری بود . صبحها می رفتیم و ایشان خارج فقه می گفتند . همین مصباح الهدی که حالا در دوازده جلد چاپ شده است . روش ایشان اینگونه بود که ابتدا مطالب می نوشت و می آمد سرکلاس و درس و بحث می کرد ، جزوه ها را می آورد و گاهی هم از روی جزوه ها  می خواند ، خلاصه همان روز که درس می داد ، این کتاب را نوشت آن زمان من پیش آقای شعرانی اشارات می خواندم . اول شرح منظومه را پیش آقای میرزا مهدی الهی قمشه ای خواندیم و بعد یک دوره اشارات پیش آقای شعرانی . و شرح فصوص را پیش آقای فاضل تونی در سال ۳۲ خواندم ، در کوچه نصیر الدوله . خیلی از آقایان هم که الان از بزرگان حوزه هستند ، در آنجا بودند . البته در آن زمان مثل خود ما طلبه بودند.

بنده بعد از اینکه آمدم به تهران و قرار شد که در تهران سکونت داشته باشم ،(آن زمان مسجد نمی رفتم) به مدرسه مروی می رفتم و دو سه تا مباحثه داشتم و کار دیگری نداشتم تا اینکه مرحوم آقای سید محمد بهبهانی روزی به من گفتند که :«شما چرا به مدرسه سپهسالار نمی روید و در انجا درس نمی دهید ؟» من چیزی نگفتم و ساکت شدم . ایشان خودشان اقدام کردند برای اینکه بروم و درس بدهم ، و بنده رفتم و مشغول تدریس شدم و منظومه می گفتم . در کلاس دوم لئالی میگفتم و در کلاس سوم فلسفه . یک قسمتی از منظومه را هم آقای راشد در کلاس چهارم می گفتند و مکاسب را آقای گلپایگانی و آقای لواسانی می گفتند . آقای عصار هم اشارات تدریس می کردند .

گاهی هم که استادها نمی آمدند ، این درسها به گردن من می افتاد . مثلاً مرحوم طالقانی را در زمان شاه دستگیر کردند . درس ایشان را من یکسال می گفتم و حقوقشان را هم می دادم به خانواده شان . ولی ساواک فهمید و حقوق ایشان را از مدرسه سپهسالار قطع کرد.

 روش ما اینگونه بود که : برای کسانی که مترجم داشتند وقت صرف می کردم، برای تفهیم مسائل . حق و حقوق اسلام را با متد جالبی برای اینها توضیح می دادم و اینها را با اصول اسلامی آشنا می کردم . و کسانی هم که فارسی بلد بودند، با آنها راحت بودم و نیازی به مترجم نبود . بعد از آن گاهی کتابهایی که مربوط به اصول عقاید بود به آنها می دادم، تا آنچه را که من به اینها می گفتم با این کتابها تکمیل کنند. و این هم موفقیتی بود برای ما در این منطقه ( یوسف آباد ) . شاید اگر در این منطقه نبودم این موفقیت برای من پیدا نمی شد . فعلاً که سالهای متمادی است که از انقلاب می گذرد ،(غیر از شش ماه اول که ترور شده بودم و در بیمارستان پارس بستری بودم و سپس به آمریکا رفتم) . در منزل درس می گویم و قبل از انقلاب نیز که در همین محل و در خیابانی دیگر بودیم ، کار ما این بود که صبحها و عصرها درس داشتیم . فقه و اصول را همیشه می گفتم . من پنج دوره منظومه گفته ام، و آخرین دوره آن پنج سال طول کشید . هفته ای دو روز منظومه می گفتم . اول فروردین ۷۳ شروع کردیم و اول فروردین ۷۸ تمام شد و دوره های قبل نیز تقریباً یکسال طول می کشید و شاگردهای زیادی داشتم . اصول هم مکرر  گفته ام . کفایه را مکرر تدریس کرده ام . رسائل را در مسجد با جمعیت زیادی تدریس کردم.

وجه غررالفرائد نامیدن شرح منظومه:

شرح منظومه مشتمل بر هفت مقصد است:
امور عامه، جواهر و اعراض، الهیات بالمعنی الاخص، طبیعیات، نبوات و منامات، معاد و اخلاص.
هر مقصد مشتمل بر چند فریده و هر فریده مشتمل بر تعدادی غرر است. به همین مناسبت است که ایت شرح را، غررالفرائد نیز خوانده اند.

امتیازات کتاب حاضر:

اول: این کتاب، جامع و در برگیرنده شرح تمامی مقاصد هفت گانه شرح منظوم می باشد.
دوم: در تمامی قسمت ها این کتاب، شرح متن، بدون تطویل در بعضی و تقصیر در بعضی دیگر، به صورتی رسا، روشن و مکفی بیان شده است.
سوم: در تمامی کتاب حاضر، علامه مصنف، متعهد به شرح عبارات متن بوده اند و از گریزهای حاشه ای که موجب اطاله بحث می گردد، پرهیز فرموده اند.